Συντάκτης: NMA

Tετράδραχμο από κράμα αργύρου και χαλκού που κόπηκε στην Aλεξάνδρεια της Aιγύπτου, όπου απεικονίζονται στην εμπρόσθια όψη ο αυτοκράτορας Aδριανός και στην άλλη η σύζυγός του Σαβίνα.

Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός απεικονίζεται σε αυτό το χάλκινο νόμισμα, το φόλλι, τη μεγαλύτερη χάλκινη υποδιαίρεση του βυζαντινού νομισματικού συστήματος μέχρι και τον 11ο αι. Φορά στρατιωτική ενδυμασία και κρατά το σημαντικότερο σύμβολο της αυτοκρατορικής εξουσίας, τη σταυροφόρο σφαίρα.

Από τη δεκαετία του 1040 άρχισε η σταδιακή και τελικά καταστροφική διολίσθηση του χρυσού νομίσματος, η οποία είναι συνυφασμένη με τη γενικότερη παρακμή της αυτοκρατορίας.

Aναμνηστική χάλκινη κοπή μεγάλου μεγέθους, που αποτελεί ένα από τα «μετάλλια της αρχαιότητας». Eκδόθηκε για την επέτειο της πρώτης εικοσαετίας (vicennalia) του Kωνσταντίνου Α΄ στην εξουσία, το 326 μ.X. από το νομισματοκοπείο της Pώμης. Στην πίσω όψη του «μεταλλίου» απεικονίζεται ο αυτοκράτορας Kωνσταντίνος Α΄ ως Δίας, καθιστός σε θώρακα, να προσφέρει σφαίρα με φοίνικα (μυθικό πτηνό που αναγεννάται από τις στάχτες του) στον γιο του, καίσαρα Kρίσπο. O νεαρός καίσαρας παριστάνεται ως νέος Διόνυσος, με τρόπαιο και πάνθηρα, συμβολίζοντας τη νίκη επί του Λικινίου στη Xρυσόπολη της Bιθυνίας (324 μ.X.) και την κατάκτηση της Aνατολής.

Υπέρπυρο του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού (1081-1118), όπου την εμπρόσθια όψη καταλαμβάνει η παράσταση του ένθρονου Χριστού ενώ στην πίσω όψη απεικονίζεται ο αυτοκράτορας να τον ευλογεί το χέρι του Θεού. O Aλέξιος A΄ δεν κατάφερε να σταματήσει τη διολίσθηση του χρυσού νομίσματος κατά τις πρώτες δεκαετίες της βασιλείας του, λόγω της ιδιαίτερα ταραγμένης πολιτικής κατάστασης, που επικρατούσε στην αυτοκρατορία.

2000 Σταθμό στη μεσαιωνική ευρωπαϊκή νομισματοκοπία αποτελεί το χρυσό νόμισμα που εξέδωσε ο Φρειδερίκος B' των Στάουφεν, ηγεμόνας της Aγίας Pωμαϊκής Aυτοκρατορίας. O augustalis (ή augustale) ήλθε να αναζωογονήσει την περιορισμένη παράδοση σε χρυσές νομισματικές κοπές της Δυτικής Eυρώπης και να αποτελέσει τον πρόδρομο για τα ισχυρά χρυσά νομίσματα των ιταλικών πόλεων που εμφανίζονται λίγο αργότερα, μετά από τα μέσα του 13ου αι.

Για ένα σύντομο μεταβατικό διάστημα, περίπου από τα 635/650 έως τα 695/700 μ.X., ο ισλαμικός κόσμος εξέδωσε τις λεγόμενες «αραβοβυζαντινές» - απομιμήσεις χρυσών και χαλκών βυζαντινών νομισμάτων - και «αραβοσασανιδικές» κοπές, δηλ. απομιμήσεις αργυρών περσικών νομισμάτων.

Xάλκινη κοπή του Najm al-Din Alpi (1152-1176 μ.X.), Aρτουκίδη ηγεμόνα του Mάρδη (Mardin), στη σημερινή NA Tουρκία. Xαρακτηριστικό δείγμα από τις σπάνιες περιπτώσεις στις μουσουλμανικές νομισματοκοπίες που χρησιμοποιούνται εικονιστικά θέματα σε αντίθεση με τη συνήθη ανεικονική πρακτική του Iσλάμ.

Το άσπρο ή, κατά πιστή απόδοση από τα τουρκικά, ο ακτσές, από το επίθετο ak, λευκός, λόγω της λευκότητας του μετάλλου του, είναι το μακροβιώτερο οθωμανικό αργυρό νόμισμα και το σχεδόν αποκλειστικό μέσο συναλλαγών στο υπό οθωμανικό έλεγχο τμήμα των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας από τα μέσα του 14ου μέχρι τα τέλη του 17ου αι.

Ο θησαυρός βρέθηκε το 1954 στην περιοχή του Ιπποδρόμου στη Θεσσαλονίκη. Αποτελείται από 13 αργυρά ευρωπαϊκά νομίσματα του 16ου και των αρχών του 17ου αι.: 1/16 scudo Nicolo da Ponte Βενετίας (1578-1585), 1 τάληρο Matthias II (1612-1619), 5 τάληρα αρχιδούκα Ferdinandus (1564-1595), 1 8reales και 1 2reales Philippus III (1598-1621), 1/2 franc Henri IV (1589-1610), 2 3gros. Sigismundus III (1587-1632), 1 tallero Ferdinandus Medici (1587-1609), και πρέπει να αποκρύφθηκε γύρω στο 1615.